یکی از حالات شریف نفس انسانی،حالت بی نیازی از امور دنیایی است،یعنی با وجود اینکه انسان به امور دنیایی به طور طبیعی نیازمند بوده و ناچار است برای رفع نیازهای خود دست به سوی این و آن دراز کند،اما از لحاظ روحی می تواند با قناعت، حالت استغنا پیدا کرده و همواره چشم طمع و نیاز خود را از دیگران ببندد و از این رو علی (ع) می فرماید:" من قنع،عز و استغنی، کسی که قانع باشد،سربلند و بی نیاز است.

منبع: عروج عقل/محمدباقر تحریری/جلد۲/ص۲۱